Volgens mij houdt het CBS geen accountancyvertrouwensindexcijfers bij. Hoe zou zo’n index eruit moeten zien? Opdrachtbereidheid? Er zijn kantoren die daar nu wel behoefte aan hebben. Is dat een index gebaseerd op een mix van signaleringen in de pers, tuchtrechtzaken, perceptie- en marktonderzoek, enz.? En wie moet er nu eigenlijk vertrouwen in de accountant hebben? Zijn dat beleggers, opdrachtgevers, individuen of abstracties als de financiële markten of het brede publiek? Dat brede publiek stelt nu de vraag: waar waren de toezichthouders? Een accountant is toch ook zo’n toezichthouder? Het besef dat eventueel vertrouwen in de beroepsgroep toch een tikkeltje wankel is lijkt mij voor accountants veel beter. Dan blijft u wakker, alert en voorzichtig, maar ook cliëntgericht en gebruikersgeoriënteerd.

Ik geloof onmiddellijk dat bij talloze accountants dat kwartje wel gevallen is. Echter de enquête van de NOvAA onder haar eigen leden geeft ook andere signalen. Accountants willen ook dat hun vereniging, hun belangen behartigt. Maar de vereniging is helemaal niet van hun. Sommige accountants hebben daar nog steeds moeite mee. De NOvAA noemt de uitslag van haar eigen enquête heel eerlijk ‘polariserend’. Enerzijds een groep die accepteert dat de NOvAA een PBO is, anderzijds leden die veel meer belangenbehartiging verwachten. Daaruit kun je concluderen dat het SWA/WMO/NOvRA/OVRAN-sentiment nog steeds leeft. En dat er accountants zijn die niet zo veel vertrouwen hebben in de NOvAA. De volgende vraag is dan weer in welke groepen/soorten accountants moeten ‘we’ – ‘we’ is de rest van Nederland – dan vertrouwen hebben? De Accountantskamer mag in ieder geval achter alle accountants aanzitten. Klein, groot, in business of in openbaar beroep, allemaal zijn zij een potentieel target van de Accountantskamer. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Een gewaarschuwde accountant telt twee keer.