In 2004 was de WTA nog in ontwerpfase. Het NIVRA was voor. De NOvAA was tegen, heel erg tegen. Maar de WTA kwam er toch. En toen kwam de VGC. Het NIVRA was voor, de NOvAA ook. Sommige accountants waren tegen. Dat leidde tot een nieuwe vereniging: NOVRA. Die naam mocht niet, het werd OVRAN. Of de OVRAN een succes wordt moet nog blijken. De VGC is er in ieder geval wel en NIVRA en NOvAA gaan fuseren.

Is er nog meer veranderd? Niet in de top 4. Naast Deloitte, PwC, E&Y en KPMG is er geen enkel kantoor dat in de buurt komt. Daaronder gonst het echter. Middel(groot) en klein zoeken elkaar op. Fusies, samenwerkingsverbanden en overnames zijn regel geworden. Wij kunnen er iedere week een pagina mee vullen. De argumenten zijn altijd gelijk. Synergie, samenwerking, schaalgrootte, complexiteit regelgeving, enz. Af en toe zie je een witte raaf. Het kantoor dat klein blijft zoals dat van Frans Kempers of van Pascale Petiet. Kempers heeft een gespecialiseerde niche in de verzekeringsbranche gevonden en Petiet stampt in haar eentje een nieuw virtueel kantoor uit de grond.

De SRA stort zich vol op horizontaal toezicht en ratings. En dan belanden we ineens in een onvoorspelde recessie waarvan voorspellers zeggen dat die misschien wel twee jaar kan duren. Sluiten accountants als laatste in de rij aan en merken zij slechts het staartje? Zien ze het alleen bij hun cliënten of vallen er daadwerkelijk kantoren om?

Ondertussen worden er gewoon jaarrekeningen opgesteld en gecontroleerd en – misschien wel middels XBRL heel efficiënt - verstuurd naar Belastingdienst en KvK. De banken zijn het in hen gestelde vertrouwen kwijt. Maar omdat zij de geldkraan dicht kunnen draaien is iedere ondernemer toch hun slaaf. Rapportages moeten op tijd! Actiepunt voor accountants. Banken hameren er op. Zo herstellen zij het vertrouwen in hun cliënten, nu omgekeerd nog!